O que nos diga que
temos
que ter paciencia e
calar,
ou é que xa manda
en nós…
ou é que pensa en
mandar…
Velaí que así nos di
para aviso e consello, reflexión necesaria, un dos nosos poetas
nacionais. MANUEL MARÍA, Honra de Outeiro
de Rei, amoroso do Cepelo…
E así tamén a ese xeito
atendamos…
…Nin tristuras,
nin laídos,
Galegos irmáns.
Cada día é fillo
de onte e pai de mañá.
O ronsel da nosa
acción non esmorece nas augas,
Senón que é luz do
porvir.
Por iso cada quen …
No seu posto,
Na súa actividade,
Debe darlle todos os
días
Unha flor nova ao
ideal…
Non nos laiemos
irmáns…
Que a tristura se
afogue nunha serea Ledicia
E sexa a brétema
unha peneira do sol que se vai erguendo…
E sobre todo, cada
día crear,
Crear un pensamento
,
Unha obra de arte,
Un sorriso…
Un feito…
Unha bágoa…
Ou unha palabra
clara…
Mais de cote crear
unha fe…
Sempre crear…
AMIGAS E AMIGOS:
Recibide
coas palabras de Antón Losada Dieguez…
o desexo pleno de nós…
o desexo de que sexades benvidos a estas terras do viso significado
deste noso anaco galego de mundo que é o Pico Sagrado ou Sacro.
Vós
sodes sen dúbida… un grupo de valentes emerxentes na patria e no
pobo do galego. Significades pois… unha parte salientable e
ilusionante do sector máis comprometido co futuro deste país.
Velaí
que sodes ben visibles a valor de militancia nel, neste país e pobo,
triunfantes pese ás circunstancias, pois a iniciativa que
compartides… esta de hoxe , estando aquí neste noso chan, a 125
anos do nacer de Daniel de Rianxo, Castelao de Galiza, tamén a
oitenta e sete da viaxe que realizaron en plena dictadura no ano
1924, xunto co propio Daniel, Manuel García Barros, o seu fillo
David , o indiano americano Manuel Sinde, o tenente de alcalde da
Estrada, Castedo, o doctor Nodar Magán, e o mestre, galeguista
inequívoco, director de El Emigrado, Otero
Abelleira.
Iniciativa
digo, esta a de hoxe, posta a primeiro plano, a movemento popular
como ando de construcción e de progreso.
Iniciativa
digo… a proposta tamén indo desde aquel xullo do 36 a setenta e
cinco anos de impunidade , pois os dereitos das víctimas son
sistemáticamente incumplidos polas institucións, sexan do estado ou
desta cousa autonómica ( á que non lle direi galega),pois … a
liña divisoria que os sublevados trazaron a sangue e lume entre
vencedores e vencidos…
marcou privilexios e
triunfo para uns… e sometemento e discriminacións para os outros E
esta pauta define aquel réxime, o cal segue aínda en boa parte
defendida a días de hoxe a ben de notar polos herdeiros políticos e
institucionais daqueles Atilas…
Non
bastan actos e proclamas por parte dos gobernos de turno,
Nin homenaxes…nin
inauguracións. En política, como na historia, son os feitos e os
comportamentos humanos os que definen a verdadeira vontade dos
actores sociais, moito máis cás palabras. Cás palabras ditas…
para non seren cumpridas.
Circulou
e circula un documento que debésemos subscribir ou saber del e que
nun anaco di así:
“ Houbo un
18 de xullo de 1936, e as súas consecuencias perduran aínda.Perduran
coa mesma forza con que a terra das gabias, das cunetas, oprime os
corpos atuados de miles de persoas asasinadas polos xenocidas
franquistas…”
Por
iso, a ecos da illa de San Simón a texto de memoria histórica, e
tamén a máis como ben sabedes, así a corazón de pobo e de nación,
velaquí esta iniciativa a 23 de xullo, en vésperas do día da
Patria a proclama de traballo, soberanía, pobo e así a pedir,
construír, plena democracia.
Velaí
pois que a todo sentir queremos que recibades a nosa benvida,
que saibades da nosa
alegría por estardes aquí, pois nesta proposta de hoxe… queremos
facer notar un potencial apreciable a sermos nós a toda cultura
horizontal, popular e aberta, e sobre todo nestes tempos onde os
campos e feitos nosos e nacionais, Galegos pois , os espazos de
cultura e humanidade, a lingua e tradicións, a pobo e a historia…son
obxecto de agresións faesmente estudadas
para devastación, para destrucción e merma,
e que é así que nos
desexan colocar xustamente sen nome…nos lugares de
ninguén…colonizados e indeterminados…pero… non han conseguilo.
- Velos aí
aos “ toliños” que falan de Castelao nacionalista galego, por
recordalo, por lle manifestar lealdade nacional, facéndoo ben
popular irrenunciable, ben de interese perfectamente determinado, xa
que logo galego e universal…Eses toliños…! ( exclamarán con
paternalismo de sobrados…) Velos aí van “ os toliños” monte
arriba en andar de marcha…
- Pois si,
dirtemos nós…” as toliñas e os toliños”…si…en andar imos
de marcha auténtica e sentida, onde a memoria é creatividade (
recreación a modernidade plena) de determinación, onde a
expresividade en Lingua e pensamentos propios son guía de
orientación, os cales marcan compás a exercer imaginación,
ilusión comunal, e afirmar historia.
- Señores
tan prudentes, caciques desprezables, Saiban vostedes…
que nós queremos ferirnos nos
arames que vostedes nos colocan
e así a obra e traballo , a
ilusión compartida, queremos ir pouco a pouco rachando neles…
liberando…e abrindo ocos transitables.
E por
iso estamos aquí…
E que este
aire que nos acariña as facianas
mesmo feito
vento demorado ou acentuado,
constitúe
esencia de liberdade,
enerxía de
liberación,
e abrazado
todo ás nubes brancas deste ceo azul
alumándonos
a todas as horas a radiante estrela,
E nesa
melodía…
a baile de
tantos corazóns…
a toda a
letra nosa,
que soar
firme en lingua propia e nacional,
así…
así
queremos ir de camiño …
Así
queremos ir…
a toda
máxica sinfonía…
Amigas
e amigos…
no
abrazo comunal que compartir deste día nacente,
albado
de gloria,
así
falan de certo os nosos corazóns para dicirvos:
benvidas
e benvidos.
Buxo,beleza
e liberdade…
Terra…a
nosa…!
David
otero
a XXIII da Patria do MMXI
ao
pé do PICO SACRO.
e
no acoller da bandeira nosa que proclama:
“
Denantes mortos que escravos”.
